Licówki, co warto wiedzieć przed ich założeniem?

Licówki na zęby to struktury ortopedyczne, które pokrywają przednią (tj. widoczną) część zęba. Zasadniczo licówki umieszcza się w celu estetycznym. Jednak w niektórych sytuacjach mogą również wykonywać zadania funkcjonalne.

Czym różnią się licówki od koron i uzupełnień kompozytowych?

Licówka pokrywa twarz, boki i brzeg sieczny zęba. Główną funkcją licówek jest estetyka, dlatego umieszcza się je głównie na przednich zębach. Korona pokrywa wszystkie powierzchnie zęba. Istnieje modny trend – „360 licówki”, gdy ząb pokryty jest na całej powierzchni bez metalową ceramiką. Jednak to jest chwyt marketingowy. W rzeczywistości „licówki 360” to już korony. Główną funkcją uzupełnienia kompozytowego jest odbudowa zniszczonego zęba. To przede wszystkim leczenie stomatologiczne. Aby rozwiązać problemy estetyczne przy pracy z licówkami ceramicznymi, lekarz potrzebuje dodatkowej specjalizacji – musi być chirurgiem ortopedą. Jednocześnie chirurg ortopeda ma prawo do pracy z licówkami i wykonania uzupełnienia kompozytowego.

Jaka jest różnica między licówkami a aparatami ortodontycznymi?

Licówki są trwale przymocowane do zębów. Aparaty ortodontyczne to tymczasowa konstrukcja ortodontyczna pozwalająca na korektę nieprawidłowego ustawienia zębów. Rzeczywiście, dzięki licówkom możemy poprawić wygląd zębów – np. poprzez obróbkę wystającego kawałka zęba i nadanie mu odpowiedniego kształtu. Nie jest to jednak do końca właściwe leczenie, a kompromis, na który godzą się niektórzy pacjenci, którzy chcą pięknego uśmiechu, ale nie chcą nosić aparatów ortodontycznych, które pozwalają im ustawić zęby w linii prostej. Jeśli dana osoba ma prawidłowy zgryz i dobre, zdrowe zęby, nie zawsze ma sens angażowanie się w leczenie ortodontyczne w celu przekręcenia jednego zęba o pół milimetra. Czasami łatwiej jest położyć okleinę.

Jeśli dana osoba ma nieprawidłowy zgryz lub krzywy, ale jednocześnie dobre i zdrowe zęby, to aby to skorygować licówkami, ząb będzie musiał być zbyt mocno obrobiony. W takiej sytuacji lekarz, będzie nalegał na noszenie aparatu ortodontycznego. Niepożądane jest zakładanie aparatów ortodontycznych na licówki. Szelki nie przylegają dobrze do ceramiki, więc jest szansa, że będą się często odklejać. Dodatkowo będziesz musiał użyć kleju, którego śladów nie będzie można później wypolerować. Jeśli dana osoba ma już licówki, możesz spróbować skorygować zgryz zębów za pomocą ochraniaczy na zęby.

Odmiany licówek

W zależności od sposobu montażu licówki można podzielić na dwa typy. Bezpośrednie – wykonywane są bezpośrednio w ustach pacjenta, pośrednie – wykonywane są w warsztacie przez technika dentystycznego, a następnie lekarz przykleja je do zębów pacjenta. Istnieją również licówki półproste, ale nie mają one nic wspólnego z medycyną. Są to zdejmowane nakładki na zęby wykonane z kompozytowego materiału wypełniającego, który jest wypalany w specjalnych piecach. Takie licówki sprzedawane są w postaci gotowej, a ich zadaniem jest wyłącznie upiększanie zębów. Niemożliwe jest noszenie półprostych licówek przez cały czas: nakładki na zęby nie są indywidualne. Są też bardzo kruche – podczas jedzenia mogą pękać i uszkadzać błonę śluzową.

Ze względu na materiał wykonania licówki dzielimy na ceramiczne i licówki z materiału wypełniającego. Licówki ceramiczne to cienkie nakładki na zęby. Wykonują je technicy dentystyczni: dodatkowe warstwy prasowanej ceramiki nakładane są warstwa po warstwie na podbudowę ceramiczną. Licówki ceramiczne są tak cienkie i małe, że fachowcy nazywają je niekiedy płatkami. Licówki ceramiczne dzielą się na klasyczne i ogniotrwałe. Te dwa rodzaje oklein różnią się grubością i sposobami montażu:

Licówki klasyczne o grubości 0,3–0,5 mm na całej powierzchni i 1 mm na brzegu siecznym. Przy zakładaniu licówek klasycznych zęby należy oszlifować, aby nie okazały się zbyt duże. Licówki ogniotrwałe wykonuje się bez podbudowy poprzez nakładanie warstwa po warstwie konwencjonalnej ceramiki skaleniowej. Montaż jest trudny, dlatego są drogie. W niektórych przypadkach licówki ogniotrwałe można wykonać bez leczenia stomatologicznego.